Waarom doe ik dit?

Vanaf de dag dat ik besloot om mee te doen spookt het vaak door mijn hoofd en elke keer als ik op de fiets stap om de volgende training af te werken vraag ik het me weer af:\r\n\r\nWaarom doe ik dit?\r\n\r\nHet antwoord op deze vraag is niet eenduidig en het heeft voor mij meerdere redenen om mee te doen. Al heel lang speel ik met het idee om mijn gezonde lichaam in de strijd te gooien om iets te doen voor mensen waarbij gezondheid niet vanzelfsprekend is. Het kwam er echter nooit van.\r\n\r\nTotdat ik in Spanje van de fiets af stuiterde en daarbij mijn arm brak. ”Operatie, gips erom en over 8 weken rij ik die marathon wel weer”, dacht ik toen. Dat liep helaas allemaal anders. In juni zijn we bijna 3 jaar verder en zijn er totaal 4 operaties voor nodig geweest om de boel weer ‘enigszins’ goed te krijgen. Ik zeg enigszins, omdat het nooit meer zo zal worden als het was. Voor de laatste operatie gaf dokter Eygendaal, de ellebogenspecialist van dit land, aan dat het nooit meer helemaal goed zou komen. Toen ik dat hoorde knapte er iets. ”Dat zullen we nog wel eens zien”, dacht ik toen. Vanaf dat moment heb ik besloten om er alles aan te doen wat er in mijn macht lag om er het allerbeste uit te halen. Vanaf de eerste uren na de operatie ben ik hard aan het werk gegaan en het resultaat is er uiteindelijk gekomen. Bij de laatste controle in januari gaf dokter Eygendaal aan dat ze nooit had verwacht dat ik ooit weer op de fiets had gezeten. Nu train ik hard om straks 6x omhoog te fietsen. Het onmogelijke mogelijke maken. Dat is mijn eerste doel.\r\n\r\nTijdens mijn revalidatie kwam ik bij toeval terecht op het weblog van Bas Mulder. Bas had lymfeklier kanker, maar dat weerhield hem er niet van om in 2007, 3,5 maand na zijn laatste chemo, vijf keer de Alp op te fietsen. In 2008 deed hij weer mee en kwam hij zes keer boven. Helaas kwam de kanker terug, maar Bas gaf niet op en in 2009 reed hij gewoon weer mee. Eind 2009 kwam de kanker echter weer terug en ondanks een stamceltransplantatie was de kanker deze keer te sterk. In 2010 reed hij nog 1 keer omhoog. Bas was iemand die heel optimistisch in het leven stond en dat ook naar zijn omgeving uitstraalde. Als iemand ambassadeur mag zijn van de woorden ”Opgeven is geen optie” dan is hij dat. Ik weet nog goed dat ik op 9 september 2010 op twitter las dat Bas was overleden. Toen ben ik even weggelopen om even ergens stil in een hoekje te gaan zitten. Ondanks dat ik Bas niet kende deed dit iets met me. Mensen van 24 jaar horen niet dood te gaan aan kanker. Op dat moment besloot ik dat ik mee zou gaan doen om van kanker geen dodelijke maar een chronische ziekte te maken. Iets wat Alpe d’Huzes in 10 jaar wil gaan realiseren.\r\n\r\nOp 23 september is Charissa uitgerekend van ons eerste kindje. Natuurlijk wil je niets meer dan goeds voor je eigen kinderen en dat geld natuurlijk ook voor ons. Helaas hoor je te vaak dat het niet goed gaat. Kinderen worden te vroeg geboren, geboren met een beperking of worden ernstig ziek. Nu ik me heb ingeschreven voor Alpe d’Huzes lees ik ook steeds vaker de verhalen van mensen die de ziekenhuisdeur plat lopen met hun kroost. ”Als er kinderen bij betrokken zijn worden we bloed fanatiek”, zei Martijn Krabbé ooit. Bij deze woorden sluit ik me graag aan. Kinderen horen niet in een ziekenhuisbed. Ze horen gewoon lekker buiten te spelen met hun vriendjes en vriendinnetjes.\r\n\r\nDit zijn drie redenen voor mij om straks in juni 6x die berg op te fietsen. Ik besef me terdege dat het niet vanzelf zal gaan. Er zullen momenten zijn dat ik het heel erg zwaar ga krijgen en dat ik door de pijngrens heen moet. Tijdens deze zware momenten zal ik denken aan de woorden die hierboven staan en dan weet ik zeker dat dit me de energie zal geven om de top te halen. Opgeven is gewoon echt geen optie.

Een reactie op Waarom doe ik dit?

  1. Marieke schreef:

    Richard,\r\n\r\nJe bent een kei en ik weet dat je het gaat redden!\r\nMijn steun heb je, zowel in gedachten als financieel.\r\nHeel veel succes gewenst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.