400 Watt doet best pijn

Daar stond ik dan, dankzij die ene mail van de Alpe d’HuZes organisatie. Maandagavond half 8 op een leeg parkeerterrein ergens in de bossen rondom Arnhem. Voor me de dichte deur van het het Sport Medisch Centrum Papendal. Ik was er nog nooit geweest en was erg onder de indruk van de grootte van het terrein. Er zit daar van alles, van een congrescentrum en hotel tot aan fysiotherapie praktijken. Ik dacht altijd dat er (in verhouding) in de sport niet zo heel veel geld om gaat. Maar nu ik dit gezien heb moet ik die mening toch bij gaan stellen.\r\n\r\nGelukkig hadden ze me vooraf al verteld dat de deur op slot zou zitten en ik via de intercom mijn aanwezigheid zou moeten melden. Maarja, waar zit die intercom. Na hem drie keer over het hoofd te hebben gezien klonk uiteindelijk het zoemertje van een deur die die op afstand electronisch van het slot gehaald wordt. Ze hadden m’n gebel gehoord. Ik moest op de eerste verdieping zijn. Na een paar minuutjes wachten kwam er een medewerker aan. Het bleek mijn instructrice (of hoe noem je zo iemand, de sportarts in ieder geval niet want die kwam later pas) voor die avond te zijn. Nadat ze mijn id-bewijs had bekeken en ingevulde vragenlijst had ingenomen kon ik m’n fietstenue aantrekken in de kleedkamer om me vervolgens te melden in het kamertje waar het allemaal ging gebeuren. De fiets stond al te pronken in de hoek. Maar voordat het zover was legde de instructrice uit wat er allemaal ging gebeuren, en dat is best veel info.\r\n\r\nTestjes\r\nHet begon met de basis; lengte: 194 cm. Na twee keer meten wel te verstaan, want de vorige keer dat ik mezelf had gemeten kon ik zweren dat er 197 cm op de meetlat stond. En aangezien ik aardig eigenwijs ben kon ik maar moeilijk geloven dat ik 3 cm gekrompen was. Maar helaas, de ouderdom komt vroeger dan ik wilde toegeven. Gewicht: 73,5 kilo. Wederom een verrassing aangezien de week er voor mijn (hopelijk goed geijkte) eigen weegschaal nog 74,6 aangaf. Maar na het sceptische gedrag over m’n lengte legde ik me er maar bij neer dat ik een kilo lichter was die avond. Wat volgde was de bloeddruk: 120/80. Perfect, so far so good. Het was tijd om de sportarts erbij te roepen. Die moest goedkeuren of ik überhaupt de test mocht ondergaan en niet halverwege met een lekkende hartklep van de fiets zou vallen. Na wat gepor met de stethoscoop en een paar keer diep inademen vanuit mijn kant kon de goeie man met een gerust hart weer vertrekken.\r\nTijd voor de plakkertjes die alles zouden registreren. In totaal een stuk of 10 waarvan de meeste op m’n borst en een paar op de rug. Op de vraag of ze lijm moest gebruiken om de plakkers, tijdens de gegarandeerde zweetaanval, te doen blijven zitten heb ik maar ja gezegd. Als zo’n ding los raakt en mijn hartslag  ineens daalt naar 0 BPM krijg je ook van die alarmerende gezichten. De instructrice gaf aan om rustig te gaan liggen om m’n rusthartslag te meten. Ik was zenuwachtiger dan ik wilde toegeven want ik had een hartslag van 65. Normaal zit die ’s avonds rond de 45 BPM.\r\n\r\nAuw!\r\nNa alle kleine testjes was het eindelijk tijd voor de grote test, ik mocht op de fiets stappen. Eerst 3 minuten infietsen op 75 Watt, wat gelijk staat aan bijna geen weerstand. Daarna ging het tempo per minuut met 25 Watt omhoog. En dan is het eigenlijk heel simpel, gewoon trappen totdat je niet meer kunt. De minuten vlogen in het begin voorbij maar hoe langer ik op de fiets zat des te langer de minuten leken te duren. Zo rond de 325 Watt begin ik me toch echt zorgen te maken of ik het dagrecord van 375 Watt zou verbreken. Want de benen begonnen toch echt zeer te doen en ik was al een aantal minuten aan het verzuren. Maar ik moet zeggen dat de muziek en de instructrice me goed hebben aangemoedigd. Na 400 Watt kon ik benen niet meer rond krijgen. Het leek wel of iemand het vliegwiel van de fiets had vastgelijmd, maar ze verzekerden me dat dit niet het geval was. ‘Dat heet nu verzuring’ gaf ze aan. AUW! Tijd om rustig uit te fietsen. Iets langer dan gebruikelijk omdat ik de neiging heb nogal wit weg te trekken tijdens en na een heftige inspanning (trouwens ook tijdens bloedgeven voor de bloedbank maar da’s een ander verhaal). Na zes minuten mocht ik van de fiets af en werden de plakkertjes dankzij mijn gebrek aan borsthaar pijnloos verwijderd. Tijd voor een douche en de uitslag.\r\n\r\nUitslag\r\nNa een kwartiertje wachten werd ik door de sportarts gehaald om de uitslag te bespreken. Erg leuk om te horen hoe je presteert in verhouding tot andere mensen. De harde feiten zijn:\r\n

    \r\n

  • Leeftijd: 28 jaar
  • \r\n

  • Lengte: 194 cm
  • \r\n

  • Gewicht: 73,5 kilogram
  • \r\n

  • Vetpercentage: 11%
  • \r\n

  • VO2Max (maximale zuurstofopname): 65 liter per minuut
  • \r\n

  • Maximaal vermogen: 400 Watt
  • \r\n

  • Vermogen per kilo lichaamsgewicht: 5,44 Watt
  • \r\n

  • Omslagpunt: 160 BPM
  • \r\n

  • Maximale hartslag: 196 BPM
  • \r\n

\r\nAl met al ben ik er best tevreden mee. Oké als je het gaat vergelijken met Lance dan ben je nergens, maar ik heb ook niet de intentie om zeven keer de Tour te winnen. De arts gaf aan dat deze waarden een goede uitgangspositie zijn voor de Alpe d’HuZes, dus dat stelt me gerust. Sterker nog: “Als u met deze waarden 10 jaar jonger zou zijn zat er wellicht meer in dan recreatief fietsen.” Komt die nu mee dacht ik bij mezelf. Ach ja.\r\nAlleen het omslagpunt is wel iets waar ik nog aan moet werken. Ik had het hoger verwacht, maar dit is prima te verklaren door het feit dat ik nog veel duurtraining doe. Zodra er meer intervaltrainingen op het programma staan, en die gaan komen, gaat het omslagpunt ook omhoog. Dus al met al mag ik niet klagen.\r\n\r\nOh ja, en verder ben ik zoals ik al zei kerngezond en heb ik m’n medische verklaring meegekregen. Nu staat niets me nog in de weg om zes keer die berg op te gaan.\r\n\r\nGroeten Simon

Een reactie op 400 Watt doet best pijn

  1. mariet nijhuis schreef:

    Hallo Simon, heb bovenstaand gelezen en ik zou zeggen GEFELICITEERD. Prima nou weet je hoe het is gesteld met jouw gezondheid. Jou lengte is inderdaad vreemd. 1.98 was jou lengte. (misschien stiekem op je tenen gestaan). Wat kan het schelen. Je kunt verder met je sportieve doel. Goed zo ga zo door . liefs mam;\r\nIk zie je waarschijnlijk zaterdag a.s. (verjaardag Freek).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.